Rozmowa z bliską osobą podczas tymczasowego aresztowania nie jest przyznawana automatycznie. Kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym wymaga zgody właściwego organu oraz wykazania szczególnie uzasadnionych okoliczności. Warto wiedzieć, kto podejmuje decyzję, jak przygotować wniosek i co zrobić w przypadku odmowy.
Kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym pod kontrolą organu
Kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym odbywa się z samoinkasującego aparatu telefonicznego i to osadzony inicjuje połączenie – rodzina nie może zadzwonić bezpośrednio do celi. Zgodnie z art. 217c § 1c Kodeksu karnego wykonawczego rozmowa z osobą inną niż obrońca jest dopuszczalna „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”, zwłaszcza gdy kontakt bezpośredni jest niemożliwy, poważnie utrudniony albo zachodzi nagła sytuacja życiowa. Tymczasowe aresztowanie a kontakt telefoniczny wymaga więc przedstawienia konkretnych okoliczności, a nie tylko ogólnej potrzeby podtrzymywania relacji. Zasady, na jakich przebiega aresztowanie w sprawach karnych, wyjaśniają, dlaczego komunikacja pozostaje pod kontrolą właściwych organów.
Kontakt telefoniczny tymczasowo aresztowanego z rodziną – kiedy jest możliwy?
W postępowaniu przygotowawczym zgodę na kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym wydaje najczęściej prokurator, natomiast po wniesieniu aktu oskarżenia decyzja należy do sądu. Jeżeli osadzony pozostaje do dyspozycji kilku organów, zgodnie z art. 217c § 3 k.k.w. co do zasady potrzebna jest zgoda każdego z nich. Kontakt telefoniczny tymczasowo aresztowanego z rodziną można uzasadniać chorobą bliskiej osoby, niemożnością odbycia widzenia, znaczną odległością od jednostki albo koniecznością przekazania pilnej wiadomości. Szczególne znaczenie może mieć potrzeba podtrzymania relacji z małoletnim, zwłaszcza gdy przed osadzeniem rodzica regularnie odbywały się kontakty z dzieckiem, a nagłe przerwanie komunikacji negatywnie wpływa na poczucie bezpieczeństwa dziecka.
Wniosek o kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym wzór – co powinien zawierać?
Pismo należy skierować do organu, do którego dyspozycji pozostaje osadzony. Wniosek o zgodę na kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym powinien zawierać dane wnioskodawcy i aresztowanego, sygnaturę sprawy, numer telefonu rozmówcy, informację o stopniu pokrewieństwa oraz dokładny opis okoliczności uzasadniających rozmowę. We wniosku o kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym warto wskazać, czy prośba dotyczy jednorazowego połączenia, czy zgody na regularny kontakt. Gdy nie ma pewności, do którego organu wysłać pismo lub jak przedstawić sytuację, pomoc może zapewnić adwokat z Grodziska Mazowieckiego, analizując etap postępowania i treść dotychczasowych decyzji.
Areszt tymczasowy a kontakt telefoniczny po odmowie
Zgodnie z art. 217c § 2 k.k.w. organ odmawia zgody, jeżeli istnieje uzasadniona obawa wykorzystania rozmowy do bezprawnego utrudniania postępowania karnego albo popełnienia przestępstwa, w szczególności podżegania do niego. Oceniane mogą być związek rozmówcy ze sprawą, ryzyko wpływania na świadków oraz możliwość uzgadniania wyjaśnień. Areszt tymczasowy a kontakt telefoniczny obejmuje również możliwość zaskarżenia odmowy lub cofnięcia zgody. Z art. 217c § 4 k.k.w. wynika, że zażalenie przysługuje tymczasowo aresztowanemu: decyzję prokuratora rozpoznaje prokurator nadrzędny, a w pozostałym zakresie właściwy sąd. Osoba bliska nie ma własnego prawa do wniesienia takiego zażalenia, może jednak przekazać argumenty osadzonemu lub jego obrońcy.
Podsumowanie
Kontakt telefoniczny z tymczasowo aresztowanym zależy od etapu postępowania, treści uzasadnienia oraz oceny, czy rozmowa nie zagrozi prawidłowemu przebiegowi sprawy karnej. Starannie sporządzony wniosek powinien zawierać pełne dane, numer telefonu, sygnaturę sprawy i konkretny opis sytuacji. W razie odmowy tymczasowo aresztowany może skorzystać z przewidzianego w przepisach zażalenia, a prawidłową argumentację i dalszy sposób działania może pomóc przygotować adwokat sprawy karne.